Renate (52): Ik ben in shock dat ik zo genadeloos uit de B&B van B&B Vol Liefde ben gezet.

‘Ik ben blij dat ik vannacht lang heb geslapen, ik was kapot gisteravond! Om halftwaalf ’s avonds stapte ik mijn lege, stille huis weer binnen. Wat een dag was het geweest. In de bijna drie weken dat ik bij Jean-Paul in Spanje was, vroeg ik me elke ochtend af of hij me die dag zou wegsturen.

Toen hij dat gistermiddag deed, overviel het me toch. Hij zei dat ik een topvrouw was, een prachtige vrouw, en dat hij het heel jammer vond.

De romantische klik voelde hij niet. Het raakte me wel. Ik heb niet alleen een heel leuke tijd gehad in zijn Spaanse B&B, ik heb ook zijn vrienden leren kennen. Allemaal leuke mensen, van wie ik ook afscheid moest nemen.

En ik vond Jean-Paul echt wel een leuke vent. Maar ja, als hij het niet voelt, voelt hij het niet. Daar kun je niets aan doen, dan houdt het op. Zo simpel is het.’

Emotioneel

‘Het raakte me hoe hij het bracht. Lief. Oprecht. Hij had er echt lang over nagedacht, zei hij. Ook gaf hij aan dat ik nog een nachtje kon blijven, het was tenslotte al eind van de middag, maar dat wilde ik niet.

Ik heb mijn koffer gepakt, mijn jas aangetrokken en ben vertrokken. Wat was ik opgelucht toen ik mijn dochter op vliegveld Zestienhoven weer zag.

Toen ik mijn huis binnenkwam en er bloemen met een lief kaartje van mijn moeder stonden, overviel de emotie me. Ik ben er vandaag nog steeds een beetje wiebelig van. Drie weken heb ik veel mensen om me heen gehad, hopend dat er liefde zou ontstaan, en nu ben ik opeens weer alleen.

Ik ga straks mijn kleren maar eens wassen. Daar baal ik ook echt van, dat ik het mooie weer in Spanje moet missen. Het is nog maar begin april, maar het is daar al zo lekker. Ik ga zo meteen mijn winterjas maar eens tevoorschijn halen.’

Vriendinnen met de andere vrouwen

‘Het eerste appje van Jean-Paul heb ik al gehad; of ik veilig thuis ben gekomen. Het is toch echt wel een zorgzame lieverd, ik denk dat we vrienden blijven. Mijn ontmoeting met hem was mijn allereerste date ooit na de breuk met mijn ex. En dan ook nog eens in Spanje, in een vreemde B&B, met een man die ik nauwelijks kende. Ontzettend spannend, maar ik ben er gewoon ingedoken.

Ik kijk er niet bitter op terug. Ik heb mooie dagen gehad, ik heb gelachen, gegeten, gedronken en ik denk dat ik een kilo of vijf ben aangekomen. De andere vrouwen die bij hem waren, zijn mijn vriendinnen geworden. Britt appte me net al dat Jean-Paul een hork is dat hij me heeft laten gaan.

Daar moest ik om lachen. Het is fijn om het met haar te delen, want aan mijn eigen vrienden mag ik nu nog niets vertellen. Alleen mijn moeder en kinderen weten dat het niets is geworden, meer mocht ik niet zeggen. Vanavond ga ik gezellig uit eten met vrienden, mijn kinderen en mijn moeder.

Ze gaan natuurlijk zitten vissen, maar ik zeg niks. Ik ben wel heel benieuwd hoe het er over drie maanden op televisie uitziet, een beetje spannend ook wel.

Mijn hart is een klein beetje geblesseerd omdat het niet is gelukt om de liefde te vinden. Maar spijt? Geen seconde. Ik had het niet willen missen. En wie weet wat er nog komt. Er zijn meer mannen dan kerken, luidt het spreekwoord. Het is goed zo.’